Oswojone zwierzęta
Zwierzęta są człowiekowi potrzebne czy tego chce czy też nie. Od wieków są dla nas źródłem pożywienia, pomocy bądź materiałów takich jak futra czy skóry. Z tego powodu człowiek podjął się procesy zwanego oswajaniem zwierząt dzikich, aby móc wprowadzić w nich zmiany natury przede wszystkim psychicznej, przyzwyczajając je do obcowania z człowiekiem p oto, aby móc z nimi współpracować, a nie utrudniać sobie życie. Oswajanie zwierząt to pierwszy etap tak zwanej domestykacji zwierząt rozpoczynanej po to, aby lepiej wykorzystywać biegające po świecie dzikie zwierzęta. Pierwsze próby oswajania zwierząt szacuje się już na czasy neolitu, a od tego czasu proces ten rozprzestrzeniał się i był kontynuowany przez tysiące lat, aż do czasów dzisiejszych. Prędkość tego procesu zależy również od tego, czy zwierzęta żyją samotnie czy w stadzie. W stadzie bowiem łatwiej jest udomowić zwierzęta, czują się one bezpieczniej będąc w grupie. Natomiast znacznie trudniejsze przebiega to w momencie, gdy zwierzę żyje samotnie.
Jest wtedy dzikie i bardziej nieufne, bowiem cały czas musiało radzić sobie samo z czyhającymi na nie niebezpieczeństwami. Jednak w miarę upływu czasu i cierpliwości ludzi zajmujących się domestykacją zwierząt udało się oswoić wiele z nich, zarówno zwierzęta stadne jak i zwierzęta żyjące samotnie. Zwierzęta, które zostały udomowione przez człowieka to bardzo duża grupa.
Należą do nich między innymi pies domowy, który został po raz pierwszy udomowiony w Azji i Europie, świnia, która udomowiona została w Chinach oraz koń, którego udomowiono w północnym Kazachstanie. Oprócz tego do zwierząt udomowionych przez człowieka należą owca domowa, koza domowa, bydło domowe czyli pospolita znana przez nas krowa, osioł domowy, bawół domowy, kot, lama, wielbłąd dwugarbny, dromader, czyli wielbłąd jednogarbny, alpaka, gajal, królik domowy, jak domowy, fretka, kura domowa, gęś domowa, gołąb, indyk domowy, kaczka domowa, perlica domowa, przepiórka domowa oraz ostatnia, bardzo potrzebna nam – pszczoła miodna.